[Story] From 1988 to Present: A Mountaineering Story Still Being Written

From 1988 to Today: A Story That Keeps Being Written

Yesterday's first meeting with the prospective students of our new mountaineering school brought back memories. It reminded me of how it all began and the journey that brought us to where we are today.

I first met the late Vangelis Vroutsis in March 1988 on Mount Olympus, shortly before the tragic avalanche. A few months later, in August 1988, I made my first ascent of Mont Blanc—a key milestone that shaped my path in the mountains.

After that year, Vangelis and I lost touch for quite a while, until 2001, when we randomly reconnected at the National Climbing Meeting in Meteora.

That reconnection proved to be decisive for the evolution of our training programs. He invited me to become his partner instructor for the schools of EOS Athens, and in 2004, I served as an assistant/co-instructor at the club's Alpine Center in the Alps.

In 2005, I suggested bringing this educational experience to Crete. That is how the first official Mountaineering & Climbing School began on our island (a combined 20-day course at the time).

By 2009, we had organized a landmark Pan-Cretan Mountaineering School, uniting Chania, Rethymno, and Heraklion with dozens of students, alongside our co-instructor Fontas Spinhakis from Heraklion.

Following the tragic loss of Vangelis in 2009 on Mount Gkiona (just before Vathia Laka), each mountaineering club in Crete pursued its own path, organizing its own courses. Yet, the foundations, values, and spirit of that initial endeavor remained very much alive.

Seeing that same enthusiasm in the eyes of the new generation yesterday, I felt that this chain of passion and knowledge remains stronger than ever.

We carry on, looking ahead to the new Mountaineering School 2027! 

Από το 1988 στο Σήμερα: Μια Ιστορία Που Συνεχίζει να Γράφεται

Η χθεσινή πρώτη συνάντηση γνωριμίας με τους υποψήφιους μαθητές της νέας μας σχολής μου ξύπνησε μνήμες. Μου θύμισε πώς ξεκίνησαν όλα και ποια είναι η διαδρομή που μας έφερε ως εδώ.

Με τον αείμνηστο Βαγγέλη Βρούτση πρωτογνωριστήκαμε τον Μάρτιο του 1988 στον Όλυμπο, λίγο πριν από την τραγική χιονοστιβάδα. Λίγους μήνες μετά, τον Αύγουστο του 1988, πραγματοποίησα την πρώτη μου ανάβαση στο Mont Blanc, έναν σταθμό που καθόρισε την πορεία μου στο βουνό.

Μετά από εκείνη τη χρονιά, οι δρόμοι μας με τον Βαγγέλη χωρίστηκαν για καιρό, μέχρι το 2001, όταν ξανασυναντηθήκαμε τυχαία στην Πανελλήνια Αναρριχητική Συνάντηση στα Μετέωρα.

Η επανασύνδεση αυτή ήταν καθοριστική για την εξέλιξη των σχολών. Μου ζήτησε να γίνω συνεργάτης του στις σχολές του Ε.Ο.Σ. Αθήνας, ενώ το 2004 συμμετείχα ως βοηθός/συνεκπαιδευτής στο Αλπινιστικό Κέντρο του συλλόγου στις Άλπεις.

Το 2005, του πρότεινα να φέρουμε αυτή την εκπαιδευτική εμπειρία στην Κρήτη. Έτσι ξεκίνησε η πρώτη επίσημη Σχολή Ορειβασίας & Αναρρίχησης στο νησί μας (τότε συνδυαστική, διάρκειας 20 ημερών).

Μέχρι το 2009, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε και μια ιστορική Παγκρήτια Σχολή Ορειβασίας, ενώνοντας τα Χανιά, το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο με δεκάδες μαθητές, έχοντας μαζί μας ως συνεκπαιδευτή τον Φώντη Σπινθάκη από το Ηράκλειο.

Μετά τον άδικο χαμό του Βαγγέλη το 2009 στην Γκιώνα (λίγο πριν τη Βαθιά Λακά), ο κάθε σύλλογος στην Κρήτη ακολούθησε τη δική του αυτόνομη πορεία, διοργανώνοντας τις δικές του σχολές. Όμως η βάση, οι αξίες και το πνεύμα εκείνης της πρώτης προσπάθειας παρέμειναν ζωντανά.

Βλέποντας χθες στα μάτια των νέων παιδιών τον ίδιο ενθουσιασμό, ένιωσα πως αυτή η αλυσίδα εκπαίδευσης παραμένει δυνατή.

Συνεχίζουμε, ενόψει της νέας Σχολής Ορειβασίας 2027!